De productiefunctie is een functie die het verband weergeeft tussen enerzijds de productiecapaciteit of potentiële productie (Y*) en anderzijds de beschikbare hoeveelheid kapitaal (K), de beschikbare hoeveelheid arbeid (L) en de productiviteit (A).
Om het verband tussen de productiecapaciteit of potentiële productie (output) en de inzet van productiefactoren (input) te beschrijven, gebruiken economen de productiefunctie. De productiefunctie geeft het verband weer tussen enerzijds de productiecapaciteit of potentiële produtie (Y*) en anderzijds de beschikbare hoeveelheid kapitaal (K), de beschikbare hoeveelheid arbeid (L) en de totale factorproductiviteit (A).
Een productiefunctie met drie variabelen (A, K en L) wordt al snel (onnodig) ingewikkeld. Economen gebruiken daarom ook verschillende productiefuncties in hun modellen. De meest eenvoudige productiefuncties hebben de volgende vorm:
In bovenstaande productiefuncties groeit de productiecapaciteit evenredig met een groei van de hoeveelheid arbeid of kapitaal en een toename van de productiviteit. 10% meer arbeid betekent een 10% grotere productiecapaciteit. Dat klinkt logisch maar is niet heel realistisch. In de praktijk is er vaak sprake van afnemende meeropbrengsten.