Economische en monetaire unie (EMU)
Definitie
Een economische en monetaire unie (EMU) is een groep landen die op economisch en financieel gebied samenwerken (de meest verregaande vorm van economische integratie).
Een economische en monetaire unie (EMU) is een groep landen die op economisch en financieel gebied samenwerken (de meest verregaande vorm van economische integratie).
In 1958 werd de voorloper van de Europese Unie opgericht: de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. In 1993 leidde het verdrag van Maastricht tot de huidige Europese Unie. De Europese Unie is een belangrijk voorbeeld van economische samenwerking. In het algemeen zijn er twee stappen te onderscheiden bij economische samenwerking:
De economische en monetaire unie (EMU) is de meest verregaande vorm van economische samenwerking. Een groep landen heeft hierbij één munt, één monetair beleid en één centrale bank. De centrale bank bepaalt onder andere de hoogte van de rente. Voordat landen deze vorm van economische samenwerking aangaan, zullen ze eerst een aantal afspraken moeten maken. Deze afspraken worden vastgelegd in de economische unie. Denk bijvoorbeeld aan: hetzelfde belastingstelsel, dezelfde pensioenen en sociale uitkeringen en regels met betrekking tot het overheidssaldo en de overheidsschuld.
De EU-lidstaten die onderdeel zijn van de EMU hebben de afspraken die horen bij een economische unie (nog) niet helemaal uitgevoerd. Er zijn bijvoorbeeld wel afspraken over het overheidssaldo en de overheidsschuld, maar er is geen gelijk belastingstelsel.